6 langkah luar biasa untuk halang BN-PN berkuasa

 Rakyat yang menolak politik konservatif BN-PN kini berdepan perjuangan hidup mati dengan segala pilihan dan bentuk kerjasama perlu dipertimbangkan.

Selepas kemenangan meyakinkan di Negeri Sembilan, gabungan Barisan Nasional (BN) dan Perikatan Nasional (PN) yang didominasi parti Melayu mungkin kini semakin yakin mereka mampu memenangi PRU akan datang.

Sekiranya mereka turut menang di Melaka, Umno mungkin akan menarik diri daripada kerajaan perpaduan dan membawa bersama beberapa Ahli Parlimen bagi mencetuskan PRU lebih awal.

Persoalannya bukan lagi sama ada perkara itu akan berlaku, tetapi bila — mungkin seawal hujung tahun ini atau awal tahun depan.

Pakatan Harapan (PH) tidak mungkin menang melainkan kira-kira 1.5 juta rakyat Malaysia yang tinggal di luar negara dapat mengundi dengan mudah, atau pulang untuk menyelamatkan negara daripada politik konservatif yang boleh memusnahkan Malaysia yang sepatutnya kita bina.

Namun, walaupun undi rakyat Malaysia di luar negara dapat digerakkan, PH masih berdepan cabaran besar.

Pengundi Melayu nampaknya sudah membuat pilihan yang jelas. Mereka dilihat tidak terlalu mempedulikan isu rasuah, pembangunan ekonomi atau keadilan, asalkan gagasan ‘Payung Melayu’ yang dianggap selamat oleh BN-PN dapat diwujudkan dan DAP, yang sering dilabel sebagai musuh, dapat dilemahkan selama-lamanya.

Justeru, PH tidak mempunyai pilihan selain melakukan perkara yang selama ini dianggap tidak mungkin.

PH mungkin hanya mempunyai beberapa bulan atau setengah tahun lagi untuk bertindak. Tiada lagi ruang untuk berlembut. Ini adalah perjuangan hidup mati bagi rakyat Malaysia yang menolak naratif konservatif BN-PN.

PH perlu mengambil langkah luar biasa yang tidak mungkin ditandingi BN-PN kerana kerakusan mereka. Saya akan menghuraikannya.

Gabungan baharu

Pertama, PH perlu membentuk gabungan longgar dengan semua parti berfikiran progresif seperti Muda, Parti Bersama Malaysia (Bersama), Parti Sosialis Malaysia (PSM) dan parti lain yang tidak menjadikan kaum atau agama sebagai asas utama ideologi mereka.

PH juga perlu memberikan beberapa kerusi kepada calon bebas yang jujur dan benar-benar serius untuk bertanding dalam pilihan raya.

Langkah ini akan menunjukkan kepada rakyat bahawa PH benar-benar mahu membawa politik progresif dan negara ke hadapan, manakala Umno boleh memilih untuk terus bersama PAS dan PN.

Bagi orang Melayu, BN-PN akan membawa naratif penguasaan penuh Melayu-Islam, manakala PH Plus pula menawarkan Malaysia progresif yang selari aspirasi rakyat Sabah dan Sarawak.

Iktiraf UEC

Kedua, PH mesti mengiktiraf Sijil Peperiksaan Bersepadu atau UEC sekolah aliran Cina, seperti yang sudah dilakukan di Sabah dan Sarawak.

Umno mungkin menuduh langkah itu sebagai tidak setia kepada Perlembagaan, tetapi Sabah dan Sarawak sebagai rakan yang membentuk Malaysia sudah menunjukkan jalannya.

PH juga perlu mengubah kuota kaum di universiti kepada nisbah 45:55 dan melaksanakannya tanpa berlengah.

Suatu ketika dahulu, Dr Mahathir Mohamad mengubah dasar pengajaran matematik dan sains kepada bahasa Inggeris dalam tempoh yang singkat selepas ramai orang Melayu meninggalkan Umno untuk menyokong gerakan reformasi.

Beliau mempunyai keberanian dan kebijaksanaan politik untuk menawarkan sesuatu yang sangat menarik kepada bukan Melayu dan golongan Melayu progresif. PH perlu meneliti dengan serius tindakan Mahathir ketika itu.

Ketiga, PH perlu menanggung 20% daripada yuran kolej swasta untuk anak muda daripada keluarga M40 dan B40.

Setiap graduan B40 daripada institusi awam atau swasta pula perlu diberikan elaun RM400 sebulan selama setahun bagi membantu mereka ketika mencari pekerjaan.

Bayaran itu boleh dihentikan dua bulan selepas mereka memperoleh pekerjaan yang sesuai.

BN-PN tidak mungkin melakukan perkara ini kerana ramai ahli politik mereka mungkin mempunyai rancangan lain terhadap wang itu.

Lebih baik PH menggunakan wang negara untuk kepentingan rakyat daripada meninggalkan tabung yang penuh untuk digunakan secara mementingkan diri oleh parti lain dan keluarga mereka sekiranya mereka mengambil alih pemerintahan.

Agama selain Islam

Keempat, PH perlu menubuhkan jabatan khas di peringkat persekutuan dan negeri bagi menguruskan hal ehwal agama selain Islam.

Jabatan itu boleh diketuai seorang anggota majlis mesyuarat kerajaan negeri atau menteri di Jabatan Perdana Menteri dan bertanggungjawab menguruskan pembangunan rumah ibadat serta pendaftaran sahnya.

Hasil cukai daripada arak, perjudian dan industri penternakan babi boleh disalurkan kepada jabatan berkenaan.

BN-PN, dengan naratif ketuanan Melayu mereka, tidak mungkin menandingi langkah ini.

Sekali lagi, Sabah dan Sarawak sudah mempunyai jabatan serta peruntukan seperti itu, walaupun pembiayaannya bukan daripada hasil cukai yang saya nyatakan.

Perdana menteri dari Malaysia Timur

Kelima, PH Plus perlu membentuk pakatan dengan parti dominan di Sabah dan Sarawak serta memberi laluan kepada mereka untuk menang tanpa sebarang cabaran daripada PH.

BN-PN sekali lagi tidak mungkin menawarkan perkara sama kerana mereka terlalu menginginkan kekayaan kedua-dua negeri itu bagi tujuan yang hanya tuhan mengetahui.

Pakatan itu boleh diperkukuh dengan tawaran untuk membayar semua hasil minyak yang masih terhutang akibat ketidakadilan pada masa lalu.

BN-PN mungkin tidak akan bersetuju kerana, pada anggapan saya, mereka mahu kekayaan itu terus dikumpulkan di Semenanjung.

Keenam — dan ini boleh menjadi langkah penamat paling berkesan — PH boleh menawarkan jawatan perdana menteri kepada calon dari Sabah atau Sarawak sekiranya gabungan itu memenangi pilihan raya.

Anwar Ibrahim sepatutnya tidak mempunyai masalah dengan tawaran itu kerana saya yakin beliau tidak mempunyai kekayaan yang perlu dilindungi, begitu juga anak-anaknya, tidak seperti beberapa perdana menteri terdahulu.

Dengan itu, rakyat Malaysia akhirnya berpeluang melihat seorang tokoh dari Sabah atau Sarawak menjadi perdana menteri sebelum mereka meninggalkan dunia ini.

Masa semakin suntuk untuk rakyat Malaysia yang baik dan juga PH. Ini adalah keadaan yang menuntut tindakan habis-habisan.

Semua kemungkinan mesti dibuka dan setiap bentuk rundingan perlu dipertimbangkan, terutama langkah yang selama ini dianggap tidak masuk akal.

Tiada cara lain untuk menyelamatkan Malaysia daripada kembalinya budaya kekayaan dan kepentingan diri BN serta politik konservatif PN.

BN-PN tidak mungkin menandingi langkah-langkah ini.

Saya percaya rakyat Malaysia akan mempunyai banyak perkara menarik untuk dinantikan dan ini boleh mendorong mereka keluar mengundi.

Dalam tempoh akan datang, kita akan menyaksikan sama ada berakhirnya perjuangan untuk sebuah Malaysia progresif atau bermulanya sebuah negara lebih baik untuk kita semua. - FMT

Artikel ini adalah pandangan penulis dan tidak semestinya mewakili MMKtT.